Antoni Maszkiewicz z Unina

Ewa Domarecka wspomina swojego dziadka, Antoniego Maszkiewicza z Unina.

Dziadkowi

Skapnęła z łyżeczki słoneczna kropla…
jak przez magiczne szkiełko 
z mojego dzieciństwa
ujrzałam dawno zapomniany świat
pod starą pochyloną lipą
dziadek
tętniące życiem pszczele domy
wokół kwitnący sad


W tej kropli zaklęta była moja pamięć

Dziadek Antoni to mój jedyny i ukochany dziadek, którego znałam, i jak mówiła moja mama, przy którym ciągle „dzwoniłam”. Największą pasją dziadka była przydomowa pasieka. Kilkanaście pni z pszczelimi rodzinami było ustawione w sadku, W sadku, w odróżnieniu od dużego sadu, który otaczał całe domostwo. Były tam zwykłe ule skrzynkowe i kilka bardzo starych, wydłubanych w jednym pniu. Do pracy w pasiece dziadek nakładał ubranie z lnianego płótna utkanego przez babcię. Przed pójściem do pasieki mył się szarym mydłem, bo pszczoły nie lubią obcych zapachów. Pomimo, że w domu był kapelusz z siatką, to go nie zakładał. Jedynie gdy pszczoły się roiły, zabezpieczał głowę kapeluszem. Nie pamiętam, by jakaś pszczoła kiedykolwiek dziadka użądliła. Ja tego nie uniknęłam. Opowiadał mi o porządku panującym w rodzinie pszczół, uczył, że trzeba je szanować, i że nie wolno ich zabijać. Fascynował mnie podkurzacz do zadymiania otwartego ula gdy były wyjmowane ramki do opróżniania z miodu. Moim zadaniem było poruszanie miecha by żar nie przygasł. Zawsze był w domu zapas wierzbowego próchna, które było najlepsze do podkurzania pszczół. No i kręcenie korbką centryfugi przy odwirowywaniu z plastrów miodu. Najprzyjemniejszym przywilejem przy wykonywaniu tej czynności było podstawianie palucha pod cieknący miodek i oblizywanie go.

Miód, mleko prosto od krowy i pajda pieczonego przez babcię chleba to był najlepszy smak z mojego dzieciństwa.

Od lewej strony stoją dziadkowie, Józefa i Antoni Maszkiewiczowie, pośrodku – Gienia Piesiewiczowa z domu Michna, z prawej strony stoi Julia Domarecka z domu Grabowska, z przodu siedzi Wojciech Maszkiewicz przyrodni brat Józefa Domareckiego. Zdjęcie zrobione w Uninie w dniu 7 kwietnia 1947 roku.
Antoni Maszkiewicz z żoną Józefą i wnuczką Hanią
Podziel się tym ze znajomymi! Poinformuj ich o garwolin.org
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *